Nachruf auf Pieracki - „Am Sarg des Wahrers der öffentlichen Ordnung und Sicherheit"

Rozgłośnie radjowe obwieściły we wszystkich językach całemu światu: „Z ubolewaniem donosimy, że w Warszawie zamordowany został polski minister...“.
O Polsce mówiło się  w c z o r a j  jeszcze na obu półkulach, że jest „o s t o j ą  s p o k o j u  i  ł a d u” w szalejącej dokoła powojennej wichurze.
O Polsce mówi się  d z i ś  na obu półkulach, że jest  k r a j e m,  g d z i e  s i ę  m o r d u j e    m i n i s t r ó w 

W  b i a ł y  d z i e ń.

Podstępnie!

Skrytobójczo!

Właśnie za kilka tygodni byłby obchodził d w u d z i e s t o l e c i e  S w e j  s ł u ż b y  O j c z y ź n i e. Właśnie za kilka tygodni w dniu 6 sierpnia mija 20 lat od chwili, gdy  1 9 – l e t n i  c h ł o p a k,  s t u d e n t  B r o n i s ł a w  P i e r a c k i  p o s z e d ł  s i ę  b i ć  o  N i e p o d l e g ł o ś ć  P o l s k i.

Przez lat dwadzieścia walczył za Polskę ponad wszystko umiłowaną, której poświęcił całego siebie. Najpierw z karabinem w ręku o  W o l n o ś ć, potem jako mąż stanu o jej potęgę mocarstwową, o bezpieczeństwo i  Ł a d  W e w n ę t r z n y.

I chlubić się mógł ś. p. Bronisław Pieracki, i z dumą pysznić tą Polską — o s t o j ą  s p o k o j u  i  ł a d u — n a  k t ó r e g o  s t r a ż y  s t a ł  o d  t r z e c h  l a t  n a  P o s t e r u n k u  jako posłuszny Żołnierz Komendanta!

Dokoła waliły się ustroje państw, świstały kule rewolwerowe. W  k r a j a c h  t r z e c h  z a b o r c ó w  s z a l a ł y  r e w o l u c j e. Krwawiło się G. P. U. w  R o s j i, „toczyły się głowy” w  N i e m c z e c h, na barykadach  W i e d n i a  ginęły kobiety i dzieci. W zaprzyjaźnionej  Fr a n c j i  mordowano Prezydenta, szalała skrytobójcza mafja Stawiskiego, strzelano w noc Lutową do Żołnierzy Wielkiej Wojny. W  R u m u n j i  strzelano do premjera, w  B u ł g a r j i, E s t o n j i, Ł o t w i e  i  L i t w i e udaremniono zamachy, — wszędzie dokoła nas ohydny grymas rewolucji, a w  P o l s c e  z ł o ci ł o   s i ę  s ł o ń c e  s p o k o j u , w Polsce budowała się w wyścigu pracy Potęga Młodego Państwa, w Polsce z uśmiechem w sercach gotowaliśmy się właśnie do święcenia n a s z e g o  l a z u r o w e g o   ś w i ę t a,  „Ś w i ę t a  M o r z a”, radośni, że coraz głośniej szumią fale polskiego Bałtyku o naszej rozkwitającej potędze, że coraz więcej liczą się z nami obcy, że coraz donioślej rozbrzmiewa nasz głos na międzynarodowej arenie świata.

I właśnie teraz!

Panie Ministrze! Ślubujemy, że  Ł a d  W e w n ę t r z n y, n a  s t r a ż y  k t ó r e g o  s t a ł e ś  i  w  o b r o n i e  k t ó r e g o  ż y c i e  o d d a ł e ś, n i e  b ę d z i e  z a c h w i a n y!

P r z y  t w o j e j  t r u m n i e  s t a n i e m y  z w a r t e m  k o ł e m  i  w s z y s c y,  k t ó r z y  m i a n o P o l a k ó w  n o s i m y,  p o d a m y  s o b i e  r ę c e.  S t ę ż e j ą  o n e  w  ł a ń c u c h   n i e p r z e r w a n y, p r z e z  k t ó r y  n i e p r z e d o s t a n i e  s i ę  r o z k ł a d  i  n i e ł a d  d o   R z e c z y p o s p o l i t e j!

P O L S K A  M U S I  B Y Ć  P R A W O R Z Ą D N A.

J E S T  N l Ą.  I  Z O S T A N I E!

P a m i ę c i  s t r a ż n i k a  Ł a d u  P o l s k i, ś. p.  M I N I S T R A  B R O N I S Ł A W A
P I E R A C K I E G O — C Z E Ś Ć!