Polish Colonists in Volhynia

Stanisław Krasicki, a fierce critic of the Volhynian voivode Henryk Józewski, points out that the number of Polish settlers in Volhynia initially stagnated after the voivode took office, and later even declined.

Transcriptions

Transcription (Polish)

[Polscy koloniści na Wołyniu]
Na podstawie danych ustnych, od osoby będącej osadnikiem wojskowym i zajmującej się tym zagadnieniem, podaję cyfrę 1500 osadników mnożąc ją przez 12 ha (obszar odpowiadający w przecięciu działce wojskowej). Otrzymujemy 18.000 ha, co ma odpowiadać ziemi we władaniu osadników wojskowych.
Jak już zaznaczyliśmy, oprócz kolonizacji wojskowej była też samorzutna cywilna, zwabiona na Wołyń taniością i jakością ziemi.
Żywiołowość początkowa osadnictwa polskiego na Wołyniu wraz z nagłym jej spadkiem po r. 1926 przedstawia poniższa tabela:
1920: 399
1921: 1.115
1922: 958
1923: 324
1924: 255
1926: 231
1927: 118
1928: 24
czyli razem przesiedliło się z województw centralnych na Wołyń 3.586 osadników. O ile w pierwszych latach, jak wykazuje tabela, ruch osadniczy odbywał się masowo, zamierając w zupełności w r. 1928, tak też po roku 1926 koloniści Polacy masowo pozbywali się swych działek, sprzedając je miejscowej ludności ukraińskiej, emigrując na zachód. Wobec tego, że jest rzeczą niemożliwą wykazać, jaki odsetek pozostał na Wołyniu a jaki wyemigrował, spraw a osadnictwa cywilnego w województwie wołyńskim jest wielkim pytajnikiem. Brak kredytów na zakup ziemi z parcelacji sprawił, że ogółem ruch osadniczy polski zamknął się na Wołyniu w cyfrze 34.175 ha.

Translations

Translation (German)

[Polnische Kolonisten in Wolhynien]

Auf der Grundlage mündlicher Angaben einer Person, die selbst Militärsiedler ist und sich mit diesem Sachverhalt beschäftigt, gebe ich die Zahl von 1500 Siedlern an und multipliziere sie mit 12 ha (der Fläche, die dem Durchschnitt einer Militärparzelle entspricht). Wir erhalten 18.000 ha, was der Fläche entsprechen soll, die sich im Besitz der Militärsiedler befindet.
Wie bereits erwähnt, gab es neben der militärischen auch eine selbstständige zivile Kolonisierung, die durch den günstigen Preis und die Qualität des Bodens nach Wolhynien gelockt wurde.
Die anfängliche Lebhaftigkeit der polnischen Ansiedlung in Wolhynien und ihr plötzlicher Rückgang nach dem Jahr 1926 sind in der folgenden Tabelle aufgeführt:
1920: 399
1921: 1.115
1922: 958
1923: 324
1924: 255
1926: 231
1927: 118
1928: 24
Das heißt, insgesamt wanderten 3.586 Siedler aus den zentralen Woiwodschaften nach Wolhynien. Wie massiv diese Siedlungsbewegung in den ersten Jahren auch war, so zeigt die Tabelle, so kam sie im Jahr 1928 in Gänze zum Erliegen, und nach dem Jahr 1926 verließen die polnischen Kolonisten auch massenhaft ihre Grundstücke, verkauften sie an die lokale ukrainische Bevölkerung, wanderten nach Westen. Dadurch, dass es ganz unmöglich ist, nachzuweisen, wie viel Prozent in Wolhynien geblieben und wie viel Prozent ausgewandert sind, ist die Frage der zivilen [polnischen, M.R.] Ansiedlung in der Woiwodschaft Wolhynien ein großes Fragezeichen. Der Mangel an Krediten zum Kauf von Land aus der Parzellierung führte dazu, dass die gesamte polnische Ansiedlungsbewegung in Wolhynien bei einer Fläche von 34.175 ha endete.

Metadata

Info section